از اینکه اومدم اینجا هدف خاصی ندارم..

از اینکه اومدم اینجا قرضی هم ندارم..

نمی خوام به چیزی یا جایی بریم..

فقط کلافه ام..

سر در گمم..

یه کم تحت فشارم..

یه جورایی حس میکنم مسیرمو گم کردم..

اوضاع بد نیس..

نه..

همه چیز خوبه.. همه چیز سر جاشه...

خدارو شکر..

دیشب خواب دیدم..

خواب دیدم از خونه رفتم... اولش که بیدار شدم یکم ترسناک بود.. اما الان وسوسه شدم...

یکم خوبه.. آدم میتونه رو پاش واسه.. نه .. منظ.رم این نیس هر غلطی می خواد بکنه.. فقط منظورم اینه یه هوایی می خوره به کلش.. یکم آدم میشه.. یکم منطقی میشه..!!!!

باید روش کار کرد.. اما اینا به سردرگمی و کلافه بودن من ربطی نداره...

اصن کمکی نمی کنه.. همش خود گول زنیه...

من زود رنجم.. من حساسم.. من حسودم..

من داغون نیستم.. من فقط..

فقط طبع دخترانم زیادی دخترانه شده...

دیگه مردونه نیس.. دیگه قلدرانه نیست.. دیگه محکم نیس..

من ظریف شدم.... حساس تر از یه دختر بچه..

روزگار بعضی مواقع بد با آدم تا می کنه...

بد کنار می یاد...

من آدم بزرگی هستم..

فقط ..

فقط راهمو گم کردم..

همین...

یا حق!